![](https://www.gargalianoionline.gr/wp-content/uploads/2024/07/santorini_1.jpg.webp)
Αρχίζει να «βουλιάζει» κάτω από το βάρος του υπερτουρισμού η Σαντορίνη, με τις χιλιάδες επισκεπτών που φτάνουν στο νησί καθημερινά εντός σεζόν να κάνουν τον βίο αβίωτο για τους κατοίκους.
Και ενώ θα περίμενε κανείς μία στοιχειώδη ευαισθησία από τις τοπικές αρχές, ήρθε προ ημερών η ανάρτηση του προέδρου της κοινότητας Θήρας, Πάνου Καβαλάρη, ε την οποία ζητούσε από τους ντόπιους να μπουν σε «καραντίνα», για να χωρούν οι τουρίστες.
Ο κ. Καβαλλάρης είχε κατεβάσει το επίμαχο post από το Facebook.
![σαντορινη τουριστεσ καβαλαρησ](https://www.reader.gr/sites/default/files/styles/default/public/2024-07/santorini_0.jpg.webp?itok=3cypFOL7)
Απάντηση Καβαλλάρη για το «lockdown»
«Άλλη μια δύσκολη μέρα για την πόλη και το νησί μας με την έλευση 17.000 επισκεπτών από τα κρουαζιερόπλοια. Παρακαλούμε την προσοχή σας, και όσο μπορούμε ελαττώνουμε τις μετακινήσεις μας», γράφει στην ανάρτηση ο κ. Καβαλλάρης.
Όπως είπε στο Action 24 αργότερα, «Υπάρχει πρόβλημα στις μετακινήσεις εσωτερικά όταν έχουμε πάρα πολύ όγκο κρουαζιέρας. Θεωρούμε ότι οι υποδομές δεν βοηθούν αυτή τη στιγμή και την πόλη αλλά και το νησί».
«Προσπαθούμε να βοηθήσουμε τους κατοίκους μας ώστε να μην βρεθούν στον δρόμο και έχουν πρόβλημα στη μετακίνησή τους», κατέληξε.
Ας πάρουμε τώρα μία ανάσα για να αποδομήσουμε τα λεγόμενα του κυρίου.
Ο πρόεδρος Θήρας μιλά για διαχείριση του υπερτουρισμού. Αυτό είναι τόσο εφικτό όσο το να διαχειρίζεσαι ακατάσχετη αιμορραγία χωρίς να ράψεις την πληγή. Ο υπερτουρισμός είναι πληγή, σύμπτωμα του ανεξέλεγκτου πλουτισμού των καταστηματαρχών, των ξενοδόχων και των ιδιοκτητών Airbnb.
Το εφικτό είναι η διαχείριση της ποιότητας διαβίωσης, με πλαφόν στις αφίξεις τουριστών αλλά και στην αισχροκέρδεια. Δεν βελτιώνεται έτσι μόνο η καθημερινότητα των ντόπιων, αλλά και η εμπειρία των επισκεπτών, που ήδη βαριανασαίνουν μέσα στα χνώτα του συνωστισμού που δημιουργούν.
Μιλά ακόμα ο πρόεδρος για ελλιπείς υποδομές, και εδώ μας χάνει κάπως. Οραματίζεται μήπως διάνοιξη των εμβληματικών καντουνιών για να γίνουν «διπλής κατεύθυνσης»; Μήπως θα ήθελε μία τεράστια πλωτή προβλήτα να καλύπτει την ειδυλλιακή ακτογραμμή, σαν ξύλινο τακούνι σε κρυστάλλινη γόβα;
Ο χώρος της Σαντορίνης είναι δεδομένος, περιορισμένος και υπερκορεσμένος. Οποιαδήποτε άλλη κουβέντα για «εξυγίανση» είναι απλά ρητορεία.